دل سراپردهٔ محبتِ اوستدیده آیینه دارِ طلعت اوستمن که سر درنیاورم به دو کونگردنم زیرِ بارِ منتِ اوستتو و طوبی و ما و قامتِ یارفکرِ هر کس به قدرِ همتِ اوستگر من آلوده دامنم چه عجبهمه عالم گواهِ عصمتِ اوستمن که باشم در آن حرم که صباپرده دارِ حریمِ حُرمتِ اوستبی خیالش مباد منظرِ چشمزان که این گوشه جایِ ...

هر چند پیر و خسته دل و ناتوان شدمهر گه که یاد روی تو کردم جوان شدم...من پیرِ سال و ماه نیَم، یار بیوفاستبر من چو عمر میگذرد پیر از آن شدم------------------------------------------پ.ن ۱: ممنوندارم از یاد مادرمپ.ن۲: ما که عمرمان رفت. به تماشا. به رفتنها. به ندیدنها. به قول شیخ اجل عمری دگر بباید بعد ا...

این روزها هم میگذرد مثل تمام روزها و شب‌هایی که گذشت مثل تمام ماه ها و سال ها که &#17

نبودن توفقط نبودن تو نیستنبودن خیلی چیزهاستکلاه روی سرمان نمی ایستدشعر نمی چسبدپول در جیبمان دوام نمی آوردنمک از نان رفتهخنکی از آبما بی تو فقیر شده ایم!رسول یونان + نوشته شده در سه شنبه بیست و یکم شهریور ۱۳۹۶ساعت 0:28 توسط |

و من همیشه دربارۀ خودم به تو می نویسم ، به من بگو، آیا از این همه نوشته های من که ( من چنینم )، و ( من چنانم )، و ( من بین این و آنم )، خسته نمی شوی ؟ ببین ماری ، من مثل یک صدف در درون خود زندگی می کنم ، من صدفی هستم که می خواهم از قلبم مرواریدی بسازم . امابه من می گویند که مروارید چیزی جز بیماری صد...

عجب سروی، عجب ماهی، عجب یاقوت و مرجانی عجب جسمی، عجب عقلی، عجب عشقی، عجب جانی عجب لطف بهاری تو، عجب میر شکاری تو دران غمزه چه داری تو؟ به زیر لب چه میخوانی؟ عجب حلوای قندی تو، امیر بیگزندی تو عجب ماه بلندی تو، که گردون را بگردانی ...................... پ.ن: لطفا با صدای محسن چاوشی گوش دهید

فکر میکنم یک مرز بسیار نازکی هست بین رسیدن به پوچی و دست یافتن به رهایی بین پوچی و رهایی !!! و چقدر جالب است چقدر خوب است کسی که به رهایی برسد اما به پوچی نه !! رهایی، آزادی، پرواز در آسمان بی انتهای اندیشه ها و بی وزنی ها جایی که هیچ وزنی نباشد و هیچ چیز وزنی نداشته باشد ! خیلی دلم میخواهد بیشتر تو...

* من دیوونه چه می دونستم زندگی برام چه خوابی دیده !!!! * نیستی اما هنوزم کنارمی نیستی اما هنوزم اینجایی * آه ای دل مغموم ..... آرم باش آروم....... ای حال نا معلوم....... آروم باش آروم........ # با صدای محسن چاوشی گوش کنید

به نام خدا فکر میکنم توی زندگی هر کدام از ما یک سیاه چاله هایی هست که وقتی پایمان را میگداریم داخلشون دیگه تمومه نه در میایم نه ... زمان هم متوقف میشه دیگه عمرت میگذره ولی جلو نمره همونجا متوقف میشی توی همان زمان همان مکان و تویی و یک سیاهی عظیم جایی که هیچ چیز نیست و هیچ کس یک هیچ بزرگ یک بینهایتِ ...